<МЕТА> - Украина | Блоги | Українська
<META> - Украина
Интернет
Реестр
Новости
Рефераты
Товары
Блоги
искать в сообществе ОТЛИЧИЕ ПРАВОСЛАВИЯ ОТ ДРУГИХ ВЕР
Авторизация
Логин:
Пароль:
 
#

Календарь

 Ноябрь 
Пн
Вт
Ср
Чт
Пт
Сб
Вс
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
#

Записи

Пятница 29 января 2010
Сообщение прочтено 591 раз
jacques_ukraine | 2010-01-29 00:42:23

Виктор Шендерович:  ГУЛ ИЗ-ПОД ЗЕМЛИ



Патриарх Кирилл назвал землетрясение на Гаити божьей карой

Не размеры социальной катастрофы так назвал он, а - вот само сейсмологическое воздействие... Стало быть, озирая карту мира, Всевышний набрел глазом на Гаити, огорчился, присмотрелся, огорчился еще сильнее - и, решив как-то выразить свое отношение к этому политическому беспределу, сдвинул под Гаити пару-тройку тектонических плит.

Получив на выходе двести тысяч трупов, Господь счел вопрос исчерпанным, и тут в дело вступил патриарх Кирилл из Русской Православной Церкви (медиума ближе у Господа не нашлось). И Кирилл все для непонятливых растолковал.

Надо заметить, что вышеозначенный патриарх, носящий на запястье тикающую цацку из белого золота за тридцать тысяч евро, уже давно взял на себя функцию божьего медиума и хорошо освоил этот нравоучительный репертуар.

Надо заметить также, что обличенный Кириллом, погрязший в стяжательстве западный мир вторую неделю собирает миллиарды долларов для помощи несчастному Гаити. В отличие от России, которая все, что могла, отдала Уго Чавесу и острову Науру за признание оттяпанной у грузин Абхазии и свободных денег в настоящий момент не имеет.

Надо заметить также, что в плане социальной справедливости и гражданского самосознания Россия продолжает уверенное движение в сторону того самого Гаити, и пока РПЦ кадила администрации, у нас тут завелись и тонтон-макуты, и национальный лидер, все больше напоминающий папу Дока Дювалье.

Короче. Если предположить, что Господь наблюдает сейчас за политической картой мира, выбирая место для очередного сеанса назидания, то я бы порекомендовал патриарху реже бывать на родине - и чаще прислушиваться к звукам из-под земли...

Источник:  http://www.svobodanews.ru/content/article/1935592.html

 

Вторник 19 января 2010
Сообщение прочтено 368 раз
zaid | 2010-01-19 14:45:29

Dear Vzhemar,


Thank you for your kind words. The messages from my readers are always a joy to read and respond to.

The road to wisdom is to have no fear of making mistakes.

Paulo Coelho

 

Smile

Сообщение прочтено 366 раз
zaid | 2010-01-19 14:42:11

 він переживає контексти, переживає маленькі ситуації, клімати (які є штуками великими) вибачте, слово клімат в такій ситуації... використується в однині, він впізнає кліматShocked 

Сообщение прочтено 331 раз
zaid | 2010-01-19 14:40:44

Moja sytuacja jest taka, ze jestem na urlopie zdrowotnym (jak juz napisalem wczesniej). Mam rozpoznana chorobe schizoafektywna (cos pokrywajacego schizofrenie i zaburzenie dwubiegunowe). To katartyczna choroba. Napisalem do Dzienkana podanie o mozliwosc zaliczenia w czasie niego przedmiotow z 4.go i ewentualnie 5.go roku. Takie sa wymogi formalne. Mam pytanie: Kto na filologii angielskiej prowadzi korelatywne zajecia z praktycznego PNJA? Czy jest ktos z USA? 

vzhemar: Jest Pani strasznie lakoniczna i formalna.  Twisted EvilTwisted Evil

Ewert: A jaka mam byc, jak nie wiem w ogole, jaka jest Pana sytuacja? 

vzhemar: Mam apropos pytanie: czemu poszla Pani rok temu w mojej sprawie do  Dyrektora Instytutu? 

Ewert: Poniewaz byly na Pana skargi od wielu osob. Niektorzy z uczacych zwracali sie do mnie, ale byly                 rowniez skargi bezposrednio do dyrekcji. 

vzhemar: Czy w takim razie nie mogla sie Pani zwrocic do mnie? Wiem, ze podala Pani Dyrektorowi                           emaile, ktore pisalem do Pani. (Pytala mnie Pani kim naprawde jestem. Odpowiedzialem, że                       Lion Chups od niedawna a gdybym powiedzial, ze jestem wcieleniem Chrystusa (Ha Nocri                           Joszua) pewnie smierdzialoby od tego stechlizna.) Myslalem, ze sa one prywatne. Mysle, ze juz                 tego co pisze teraz Pani nie przekaze.

Сообщение прочтено 307 раз
zaid | 2010-01-19 14:20:00

                                                                   "Jak żyć?"

 - to pytanie zadać sobie musi sobie każdy człowiek, który pragnie świadomie i według własnej woli iść przez swoje życie. Trzeba to pytanie sobie zadać, aby w przyszłości uniknąć rozterek nad stojącym pod nami światem, problemami, które z pewnością nas spotkają. Na samym początku swojej drogi życiowej musimy ustalić, sprecyzować swój system wartości (jeśli takie dla nas istnieją), postaw, podstawowych kryteriów postępowania, które mają dla nas sens.
Już na samym początku trzeba powiedzieć, że nie jest to łatwe. Postaram się teraz przedstawić dwie podstawowe postawy życiowe. Jedna z nich to postawa 19-wiecznego romantyzmu, druga z nich to racjonalizm.
Romantyzm to epoka jednostek, epoka młodych, pełnych zapału ludzi gotowych na wszystko, aby zrealizować swą gornolotną, chwalebną ideę, cel swego życia. Bohater romantyczny to indywidualista, ale działający nie dla swoich korzyści, ale dla ogółu, dla zbiorowości społecznej, narodowej, która jednak często go nie rozumie, odrzuca. I tu tkwi wewnętrzne rozdarcie jednostki romantycznej. Między jednostką indywidualną, wyjątkową, elitarną a światem stojącym pod nim musiał w sposób nieunikniony powstawać konflikt. Druga przyczyna rozterki bohatera romantyzmu to miłość, pojmowana bardzo poważnie i doniośle. Miłość dla romantyków to sens życia, a każdy zawód miłosny to życiowa tragedia, która dla \"romantyka\"-poety jest często źródłem natchnień. I w tych oto przyczynach, a może nierozerwalnych cechach bohatera romantycznego, tkwi jego tragizm, jego wyjątkowość pośród postaw wszystkich wcześniejszych i późniejszych epok literackich i związanych z nimi prądów filozoficznych. Żadna z postaw nie przedstawiała jednostki tak rozdartej, można powiedzieć tak nieokreślonej, a jednak tak pięknej, metafizycznej, transcendentnej, a wreszcie tak bardzo polskiej i bliskiej polskiemu sercu. Tak samo jak naród polski jednostka romantyczna jest wrażliwa uczuciowa (bohater werteryczny), osamotniona, zbuntowana (bohater bajroniczny), dla szlachetnych idei używająca nawet podstępu (bohater wallenrodyczny). Nieprzeciętny, samotniczy buntownik szybko przekształca się w wybitną indywidualność, która dąży do odegrania doniosłej społecznie roli. Zbuntowana, genialna jednostka staje się więc politycznym przywódcą narodu, klasy społecznej lub narodowym poetą-wieszczem. Romantyczny egotyzm i subiektywne widzenie świata stawały sie wyrazem wcielenia wielkich wartośći zbiorowych. Bohater romantyczny poświęcał się całkowicie przyjętej idei lub misji i gotowy był potwierdzić ją własnym życiem. Romantyk więc stale dąży do wolności, prawdy, wielkiej miłości, do realizacji obranych przez siebie celów choćby przerastały jego siły, możliwości.
Racjonalista jest człowiekiem zgoła odmiennym. Rzeczywistość poznaje on za pomocą "szkiełka i oka", na drodze czysto rozumowej. W jego umyśle panuje "matematyczny"
Читать

Сообщение прочтено 316 раз
zaid | 2010-01-19 14:14:30

“Kto jest kołem zamachowym ludzkości?” – tak spytać możemy przypadkowego przechodnia na ulicy. Co odpowie? Politycy, rządy, ludzie pracy, naukowcy, czy może idealiści, romantycy, marzyciele? Pewnie któreś z tych pierwszych – słusznie, czy nie? Czy to ludzie stąpający twardo po ziemi, rzeczowi, konkretni sprawiają, że świat porusza się do przodu, rozwija się? Czy to może ludzie wielkich idei, wyobrażeń i imaginacji pokazują nowe ścieżki ekspansji ludzkiej pomysłowości, idei stwarzających nowe drogi rozwoju. Czymże są w końcu wynalazki nowych technologii, wynalazki, których działania nie może pojąć do końca większa część ludzi. A są one przecież tylko marnym ułamkiem tego, czego nie obmyślił i wykalkulował ludzki rozum, ale co wcześniej „wymyśliła” nasza wyobraźnia. Warto więc przypatrzyć się portretom idealistów i „lekkoduchów” w naszej kulturze, gdyż rola ich i pożyteczność wydaje się (dla mnie) oczywista.
Jeden z najsłynniejszych przykładów spotkać możemy już w renesansie – idealiści żyli wśród nas i obok nas od początku homo sapiens. Jest nim artysta i uczony renesansu Leonardo da Vinci. To już on wykonał plany współczesnych wynalazków, takich jak czołg, samolot, czy innych. I choć prawdopodobnie w żadnym momencie nie miał nadziei zobaczyć swych obiektów urzeczywistnionych w formie materialnej, to jego umysł otwarty na rzeczy pozornie nie do pomyślenia doprowadził do wykreowania idei – idei aeroplanu, idei nieznanej ówcześnie broni poruszającej się na gąsienicach i innych. Przykład Leonarda pokazuje nam, że to tylko nasz otwarty umysł jest granicą odkrywania rzeczy pozornie „nie do pomyślenia”.
Przy tej okazji na myśl nasuwa się od razu Ochocki, postać barwna i dziwna zarazem z powieści „Lalka” Prusa. Zawsze roztargniony, nieraz aż dziwaczny, w opinii otoczenia: człowiek niepoważny, nierozumny. Ale przecież – typowy idealista. Miast zająć się dystrybucją dochodowego wynalazku lampy naftowej, sięga „gdzieś wyżej”, poza granicę rzeczy przyziemnych, wyobrażalnych – właśnie po ideę leonardowskiego aeroplanu. Nie wie, czy dotrze, ale dąży i dąży do celu, którego istnienia nie jest nawet pewien. To tragiczny, ale często zbawczy dla ogółu, bezsens wielu „ludzi idei” – męczenników, lecz nieraz także prometeuszy cywilizacji.
Inna grupa portretów idealistów pokazuje odmienną sferę ich działań i zainteresowań. Istnieją także idealiści miłości, nieszczęśnicy wierzący, ba, przekonani o istnieniu miłości doskonałej, wiernej, niezniszczalnej. Jest ich wiele przykładów w literaturze i całej kulturze. Weźmy Romeo, weźmy nieco świeższego Wertera – młodego mężczyznę, który po z góry przegranym boju o serce ukochanej Lotty popełnia samobójstwo – w pięknym stylu, rzec można. Z pozoru banalne, ale przecież znów oparte na idei, na urojeniu, na marzeniu o świecie lepszym, doskonalszym, o świecie miłości. I co ciekawe, literackie losy bohatera wywierają wielki wpływ na rzeczywiste życie rzeczywistych ludzi w Europie. Otóż
Читать

Четверг 24 декабря 2009
Сообщение прочтено 380 раз
jacques_ukraine | 2009-12-24 20:09:51

 Всех верующих и неверующих с праздником! С Рождеством Христовым!

P.S.: Хотя и неверующий, но попраздновать люблю :)

Понедельник 30 ноября 2009
Сообщение прочтено 332 раз
jacques_ukraine | 2009-11-30 02:56:26

Помните фильм Михалкова "Неоконченная пьеса для механического пианино"? Герои фильма осознают никчемность, бесцельность своего существования, непохожесть жизни на ту, о которой мечталось в юности. Они мучительно переживают свою несостоятельность, но не в силах что-либо изменить.  ... и музыкальным фоном несколько раз звучит божественное итальянское бельканто - Карузо поет романс Неморино "Una furtiva lagrima". Уже много лет слушаю при любой возможности эту арию (ариозо?) из оперы Доницетти "Любовный напиток" ... и не надоедает   У вас так бывает, что готовы слушать прицепившуюся музыку (песню, инструменталку, классику) хоть сто раз подряд?  У меня несколько таких пристрастий накопилось - сын психует, когда слышит такое   Хотя у меня с ним довольно хорошее совпадение по музвкусам, не идет ни в какое сравнение с той музпропастью, которая была у меня с моими родителями в его возрасте.

Интернет позволяет найти записи исполнения "Una furtiva lagrima" (итал. «Потаённая слеза», «Одна слезинка украдкой») разными исполнителями. Вот подобрал несколько из множества (все знаменитые теноры пели ее).  Но для начала напомню содержание. Крестьянин Неморино, влюблённый в Адину, но отвергаемый ею, покупает на последние деньги эликсир любви, под видом которого проезжий шарлатан продаёт ему немного обыкновенного вина. Тем не менее сердце Адины от прежнего избранника склоняется к Неморино, и тот уверяется в действенности напитка и в том, что Адина всё же любит его: свидетельством этой любви служит ему оброненная девушкой слезинка.  Текст арии на итальянском:

Una furtiva lagrima
Negli occhi suoi spunto:
Quelle festose giovani
Invidiar sembro.
Che piu cercando io vo?
...
Читать

Поиск:
ИнформацияОбщениеБизнесДосуг
добавить сайт | реклама на портале | контекстная реклама | контакты Copyright © 1998-2010 <META> Все права защищены